Ποίηση

ΕΝ ΑΡΧΗ...

Δώδεκα χρονών ακούμπαγα κρυφά τους στίχους μου στο χαρτί γιατί εκεί χαράζονταν ο κόσμος πιο όμορφος. Γιατί με έναν τρόπο μαγικό, αυτή η μετάβαση από το μέσα μου στο έξω, ήταν και είναι πάντα μια λυτρωτική διαδικασία ανύψωσης. Καταλήγει στο Φως, ακόμα κι αν αρχίζει από το Σκοτάδι.

Η ποίησή μου έχει ψήγματα ελπίδας ακόμα και στο τέλος. Τη συναντώ στα ταξίδια μου, στα «μέσα» και στα «έξω», σαν επισκέπτη που δεν έρχεται ποτέ με το ζόρι. Μόνο αυθόρμητα και εκεί ακριβώς που χρειάζεται. Φέρνει μηνύματα ψυχής που αποκαλύπτουν ένα ακόμα μέρος της αλήθειας μας - αυτής που είμαστε έτοιμοι

να ακούσουμε. Κάθε φορά για μία νέα συνειδητο-ποίηση! Το ίδιο κάνει και στην 7χορδη Σπείρα... Είναι στις λέξεις που δυναμώνουν, ισορροπούν, και επαναφέρουν τους ανθρώπους στο κέντρο τους.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ;

Αν ήταν αριθμητική, θα είχε όλες
τις πράξεις. Επειδή αφαιρεί τα περιττά, προσθέτει νόημα στα απλά, πολλαπλασιάζει τη δύναμη του λόγου, και διαιρεί τον εαυτό της σε εκδοχές.
Αν ήταν έδεσμα, θα μας έφτανε μία μόνο μπουκιά. Αν ήταν τόπος, θα ήταν η άβυσσος εκείνη που δεν
κατοικήσαμε. 
Τριγυρίζει τον κόσμο σαν άρωμα «φτασμένης» Εδέμ, σαν μία γεύση παράδεισου. Τελικά εκείνη κάνει ό,τι θέλει, και όχι εμείς.

 

 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ  ΑΛΛΗ

Είναι η κατάλληλη λέξη, στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη ώρα. Μία σύνθεση με γνησιότητα, λιτότητα, και Θεία Χάρη, που συνδέει κόσμους, θυμίζει Θεό, 
και ξεκουράζει τον άνθρωπο.
Σαν να' ναι ο πατέρας και η μάνα μας μαζί!
Από τη μία μαρτυρά ποιοι είμαστε, από την άλλη μας ανακουφίζει.
Είναι η Ψυχή μας που ζητάει προσοχή.
Γι αυτό γράφω πολύ, να μπορώ να την ακούω...

 

"ΑΝΕΚΔΟΤΑ"

Πολλά αυτά που δεν έχω εκδώσει 
ακόμα. Κάποια, που τα έστειλα σε διαγωνισμούς, διακρίθηκαν. Όπως "Το τραγούδι της σφίγγας" από τους Δελφικούς Αγώνες Ποίησης. Αρκετά είναι εδώ στο blog μου. Και κάποια πρωτόλεια βρίσκονται σε ένα βιβλίο μου με έργα ζωγραφικής και τίτλο  "Ακούγοντας τη Φωνή". Δες...
Τώρα ετοιμάζω ένα αυτοβιογραφικό παραμύθι. Αστειολογώ όταν λέω τα κρατώ για να γελώ με τα ανέκδοτα.. 
Αλήθεια είναι ότι γράφω κοιτώντας μέσα μου πιο πολύ, παρά έξω.

ΩΡΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΗ

Αγαπώ να τα μοιράζομαι άμεσα. Γι αυτό και μερικά τα…"πήγα βόλτα" σε ποιητικές βραδιές. Όταν μένουν στα βιβλία, νιώθω πως κατοικούν στο σκοτάδι.
Μα όταν ανοίγουν στον κόσμο, μέσα από τη φωνή βγαίνουν στο φως, για μία ώρα συντροφική.
Γι αυτό έγραψα πως: «Ποιητής εγώ δεν ποθώ να γινώ / στιχάκια να γράφω, αυτό και μου φτάνει. / Σε ράφια με δάφνες δε θέλω να μπω, / τραγούδια ας γίνουν, του κόσμου σεργιάνι.»

 

Let’s Get in Touch

 

ANASANA

Επιστήμη

& Τέχνη

ANASANA από την Ευαγγελία Σερέτη

Mail: eva.sereti@yahoo.gr

Τηλέφωνο: 697-602-4760

  • Facebook
  • YouTube