Image by Jess Bailey

To Blog μου

Σταγόνες   Ειρήνης

Διάβασε περισσότερα

   Εντυπώσεις

  7χορδη σπείρα

     Αποκαλύψεις

Η χορδή και το βέλος!



Δοκιμάζοντας εδώ και καιρό να ξεκουραστώ σε αυτό το... πλατύσκαλο ζωής που λέγεται "Αποδοχή", μου φάνηκε πως κλονίστηκαν μέσα μου δύο χορδές. Αυτές, της πίστης και της ελπίδας. Και ως "Αποδοχή", εννοώ εκείνο το πεδίο συνείδησης που δεν προϋποθέτει κατανόηση του "γιατί" είναι τα πράγματα έτσι, σίγουρα όμως θέλει αναγνώριση του "πώς" έχουν τα πράγματα...

Ταράχτηκε λοιπόν πρώτη η "Ελπίδα" και εγώ αναρωτήθηκα... - πόσο χρήσιμη είσαι;- Θυμήθηκα τα λόγια από τον τάφο του Καζαντζάκη: "Δεν περιμένω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, είμαι ελεύθερος." Αλλά και την φράση που ακούγεται συχνά, "Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία." - Μπα; Τόσο ανθεκτική είναι λοιπόν; Και δηλαδή, μόνο μετά θάνατον υπάρχει ελευθερία; Κάτι δεν μου κάθεται καλά... στο τώρα τι; Η ελπίδα απαραίτητη σαν σκοινί ζωής; ή μήπως τροχοπέδη; Αφού το ξέρουμε καλά, πως όπου εξάρτηση, όχι ελευθερία. Ούτε αγάπη... Τι κάνουμε για αυτό Ευαγγελία;;; - ρώτησα τώρα πιο δυνατά.

- Και δίχως κατανόηση, όχι εμπιστοσύνη. Αυτό δεν έκανες όμως μέχρι τώρα; Αν δεν κατανοούσες, δεν εμπιστευόσουν. Σου είναι λιγότερο τρομακτικό αυτό; λέει η "Ελπίδα" αποκαλύπτοντάς με... Και, για ένα λεπτό παρακαλώ... συνεχίζει. Πώς έφτασες από εμένα μέχρι την αγάπη;


Μα, αυτό δεν είναι πάντα το ζητούμενο; Για αυτό δεν ελπίζουμε; Για μια μορφή αγάπης, είτε τη λέμε ελευθερία, σεβασμό, αποδοχή, είτε ειρήνη, ή οτιδήποτε τέλος πάντων ζητάμε, δεν είναι αγάπη;

- Για στάσου! "Ζητάμε" είπες; Δεν είναι αυτό το κλειδί, ούτε ελευθερίας ούτε αγάπης, άμα το βάζεις σε άλλη πόρτα και την περιμένεις να ανοίξει, εξόν από τη δική σου - απάντησε η "Ελπίδα".

Τι θέλεις να πεις; ξαφνιάστηκα και ξαναρώτησα εγώ.


- Θέλω να πω, μήπως θαρρείς πως είμαι χορδή που ακονίζω την υπομονή ή την κατανόησή σου; Και πως άμα με τεντώσεις θα φτάσεις ως τα σύνορα της ύπαρξης; Πως ό,τι ζητάς και περιμένεις από άλλους, θα το λάβεις; Όχι, να χαρείς. Δεν είμαι η χορδή, είμαι ένα βέλος. Όχι ανάγκη, είμαι επιλογή. Και αλλάζω μορφή μαζί σου... Κοίτα καλά! Είμαι ένα βέλος από τα πολλά. Έχε με στη φαρέτρα σου και πιάσε με όταν με θες. Αλλά, μία είναι η χορδή της παρέας που κάλεσες για "Αποδοχή". Λέγεται "Πίστη". Μαζί της το πλατύσκαλο που βρίσκεσαι, είναι κήπος ολάκερος. Αυτά είχα να πω, και τώρα πάω στη θέση μου.

Επ! Πού πηγαίνεις; Πες μου για τα υπόλοιπα βέλη στη φαρέτρα μου!

- Αα... Μια άλλη φορά... Λίγο λίγο στο Φως, γιατί τυφλώνει ή καίει...