Στο αγνάντεμα της θάλασσας

Κάποιες σκέψεις δε γίνονται άρθρα.

Γίνονται λίγοι στίχοι.

Σαν να έρχονται μαζί με τον αέρα της θάλασσας.

Σήμερα μοιράζομαι μία ακόμη μικρή «Σταγόνα Ειρήνης».

Μια γαλάζια κορδέλα

σε ένα σύννεφο,

-λευκό στην ψυχή-

και μια θάλασσα,

έτοιμη να αγκαλιάσει.

Ετούτη η νύφη ήσουνα,

μάτια μου,

χρόνια πολλά...

και δεν το 'ξερες.

Δε φταίνε τα χρόνια

που λεν πως περνούνε.

Ουρανός τα προσπέρασε

κι άφησε πίσω

ένα σύννεφο,

για να θυμίζει

την αιωνιότητα.

Η αγάπη του

ξέρει

να σε περιμένει.

—

Ευαγγελία Σερέτη