Ένα ποίημα για τη Γύμνια του Χειμώνα, τη ροή που ανατρέπει και τη δύναμη του να μένεις παρών μέχρι να ξανάρθει η Άνοιξη.

Γυναίκα μου, όταν περνάω της γης τα διόδια,  μη με κοιτάζεις με μάτια αδιέξοδα.  Εκεί μέσα χορεύουν δυο άγριες θάλασσες.