Υπάρχεις κι εσύ

Φεγγάρι στην άμμο

Υπάρχεις κι εσύ, που έξω σου όλα γελάνε

και μέσα, ο πόνος σου κάνει σφαγή.

Που σέρνεις τη νύχτα σαν να' ναι παντόφλα,

και στρώνεις τη μέρα σαν να'ναι γιορτή.

Υπάρχεις κι εσύ, που δεν είπες ποτέ ότι κάποιος έφταιξε.

Και όλο ψάχνεσαι... τί από σένα να φταίει;

Που δεν κάνεις τον ήλιο ομπρέλα σου,

αλλά πλέκεις φεγγάρια σαν να είναι βραχιόλια.

Υπάρχεις και συ, που όποιος πέφτει απάνω σου

δεν είναι ασυνείδητος, αλλά χαζός.

Και τα αστέρια, που πέφτουνε γύρω σου σαν πυγολαμπίδες,

λες - και ασύστολα ψεύδεσαι - πως δεν τα είδες.

— Ευαγγελία Σερέτη

Σταγόνες Ειρήνης | ANASANA