Ένα ποίημα για τη Γύμνια του Χειμώνα, τη ροή που ανατρέπει και τη δύναμη του να μένεις παρών μέχρι να ξανάρθει η Άνοιξη.

Η ντροπή δεν είναι τιμωρία αλλά μια πρόσκληση προς την αυτογνωσία. Όταν κοκκινίζει η ψυχή, αρχίζει να θυμάται την αλήθεια της.

Είμαι με ένα κορμί που παλιότερα το παραφούσκωνα ψέματα. Ναι. Όταν πεινούσε γι' αλήθειες, το τάιζα μέχρι να σκάσει, να μην αισθάνεται...